Vatnskot
Vatnskot er eyðibýli við norðanvert Þingvallavatn. Vatnskot var lengst af hjáleiga Þingvallabæjar og er fyrst getið í máldagakveri Odds Einarssonar frá um 1600. Byggð virðist hafa verið stopul í Vatnskoti á 18. og 19. öld og var staðurinn notaður sem þurrabúðir frá Þingvöllum á síðari hluta 19. aldar. Árið 1911 er Vatnskot byggt að nýju og þar búið til 1966.
Nú er Vatnskot vinsæll stangveiðistaður á sumrin. Timburbryggja liggur þar út í vatnið. Þar er einnig starfrækt tjaldsvæði á gamla túninu, innan um gömul mannvirkjabrot, sem ætlað er tjöldum eingöngu. Á svæðinu er snyrtihús með vatnssalernum, vöskum og köldu rennandi vatni. Einnig eru borð og bekkir til afnota fyrir gesti.
Horft til suðausturs frá rústum gamla Vatnskotsbæjarins. Vegghleðslur sjást vel í forgrunni myndarinnar.
Þjóðgarðurinn á Þingvöllum
Þekktustu ábúendur Vatnskots eru eflaust hjónin Símon D. Pétursson og Jónína Sveinsdóttir. Þar bjuggu þau í um 50 ár á fyrri hluta 20. aldar.
Símon var mikill þúsundþjalasmiður og fann upp á ýmsum tækjum og tólum, sem nýttust í fámennri og oft torsóttri sveitinni. Þingvallavatn þekkti hann út og inn, enda var það eitt helsta lífsviðurværi hans, og sinnti auk þess ýmis konar vinnu, þar á meðal fyrir þjóðgarðinn á Þingvöllum.
Hér má líta á mynd af gamla Vatnskotsbýlinu áður en það var rifið eftir miðja 20. öld. Enn sést vel móta fyrir tóftum bæjarins.