Hallur
Hallur er nafn á lægri og vestari barmi Hrafnagjár milli Hallstígs og Gjábakkastígs. Syðst liggur hann niður að Ólafsdrætti í Þingvallavatni en kemur svo á land við Hallvik þegar norðar dregur og liggur þar að Gjáarendum. Hallur breytir um nafn innan Gjábakkastígs og kallast þá Rif.
Hallur í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Hallstígur (7) er syðst á Hrafnagjá, skammt fyrir norðan Arnarfellsenda (8). Þaðan og inn í Hallvík (9) nær vatnið alveg að hallanum á vestari gjárbarminum, og er sá kafli nefndur Hallur (10), og eiginlega alla leið inn að Klukkustíg (11), meðan gjábarmarnir eru hærri en hraunið. [...] Upp-af Hallviki (24) er Veiðistígur (25) á Hrafnagjá.“
Kristján Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, svarar þá í spurningalista (í kringum 1980–1984) sem starfsfólk Örnefnastofnunar samdi upp úr örnefnalýsingu Ásgeirs Jónassonar:
„4. Hvar og hvernig er Hallvík? [Hér var „í“-i breytt í „i“ með tússpenna.] Hallvik, við sveitamennirnir könnumst ekki við annað nafn. Hallurinn er neðan við Hrafnagjá, frá Hallstíg að Gjábakkastíg, en þaðan að Klukkustíg voru brekkurnar undir vestari barmi Hrafnagjár kallaðar Rif. Þetta er svæðið sem Þingvallanefnd lét gróðursetja í, furu og barrplöntum árið 1959.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi í Mjóanesi, merkti Hall (nf. Hallur) inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.