Veiðistígur
Veiðistígur er staður á Hrafnagjá þar sem hægt er að komast á milli efri og lægri barma hennar. Hann er sagður vera fyrir ofan Hallvik í Þingvallavatni, um það bil hálfum kílómetra norðaustan Hallstígs, þar sem gjáin hefur hliðrast og myndað nokkrar mjóar hraunræmur.
Stígurinn var farinn af ábúendum Gjábakka er þeir stunduðu silungsveiðar í Þingvallavatni. Gata kennd við stíginn lá frá bænum vestur að Hrafnagjá, yfir hana á Veiðistíg og þaðan niður Hallinn að Krækjukletti. Nákvæm leið yfir Veiðistíg er aftur á móti óráðin, sem og lega götuslóðans.
Annan Veiðistíg má finna fyrir ofan Rauðukusunes.
Veiðistígur í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Upp-af Hallviki (24) er Veiðistígur (25) á Hrafnagjá. Veiðin undir Halli frá Forna-seli (26) (sem er grashvammur stór við vatnið, norðan-við Arnarfellsenda) tilheyrði Þingvöllum, og heitir pláss það Ólafsdráttur (27). Það var að mestu ljeð Gjábakka-bónda, og galt hann fyrir það veturgamla gimbur á vori hverju, og voru það víst góð skifti fyrir hann.“
Kristján Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, svarar þá í spurningalista (í kringum 1980–1984) sem starfsfólk Örnefnastofnunar samdi upp úr örnefnalýsingu Ásgeirs Jónassonar:
„12. Hvar var/er Veiðistígur? Hvert lá hann og hvaðan? Veiðistígur er frá Gjábakka og lá yfir Hrafnagjá, góðan spöl innan við Hallstíg; og niður að vatninu að kletti sem heitir Krækjuklettur, hann gaf skjól fyrir öldunni. Og bátskæna geymd við klettinn.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi í Mjóanesi, merkti Veiðistíg inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.