Fornleifarannsóknir á Þingvöllum hafa að mestu tengst þingstaðnum forna og tilraunum til að skilgreina, staðsetja og skilja þær rústir sem þar er að finna. Mun minna hefur verið unnið að skrásetningu og rannsókn minja fyrir utan hann og annarsstaðar í þjóðgarðinum fyrr en á allra síðustu árum.
Mikið verið fjallað um Þingvelli út frá 13. aldar lýsingum í Íslendingasögum um Þingvelli og þá er rétt eins líklegt að höfundar fjalli um Þingvelli eins og þeirra þekking er á staðnum. Enn þó skal ekki horfa framhjá því að söguleg geymd er sterk og rétt eins líklegt að lýsingar íslendingasagna á Þingvöllum séu nokkuð nærri lagi.
Hér má kynna sér helstu áherslur í fornleifarannsóknum og uppgreftri í þjóðgarðinum.
Fornleifaskráningar
Talsvert hafa fornleifar á Þingvöllum verið rannsakaðar frá lokum 19 aldar til dagsins í dag. Síðustu 20 árin hefur Margrét Hrönn Hallmundsdóttir fornleifafræðingur borið hæst af, en hún hefur meðal annars stýrt fornleifauppgreftri umhverfis Þingvallakirkju og skráð fornleifar í þinghelginni.
Hér má kynna sér niðurstöður forleifauppgraftar við Þingvallakirkju 2009.
Hér má finna skráningu fornleifa í og umhverfis þinghelgi frá 2023.
Gunnar Grímsson fornleifafræðingur og landvörður hefur beitt flygildum til þess að finna og greina fornleifar í Þingvallahrauni, þar á meðal týnd eyðibýli. Niðurstöður sínar kynnti hann fyrst í BA ritgerð sinni 2020, en áframhald af rannsóknunum birtust í Árbók hins Íslenska fornleifafélags 112, bls. 27-58 (2024). Einnig má skoða greinar Gunnars í örnefnaskránni: Grímastaðir, Litla-Hrauntún og Hrafnabjörg.