Melur
Melur er aflangur klapparhóll í Þingvallahrauni norðan við Tjarnir og neðan við Lágubrún. Hann snýr frá norðri til suðurs og vestan í honum er hlykkjótt dæld. Um hana liggur gamli sýsluvegurinn um Þingvallasveit, sem hér er ýmist kallaður Skógarkotsvegur eða Gjábakkavegur.
Vestan við Mel eru mosavaxnar flatir sem kallast Eyður.
Melur í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Þar austur-frá [Fuglastapaþúfu], allt að Mel (112), eru mosaflesjur skóglausar, sem heita Eyður, upp-að svonefndum Sauðasteinum (113) [...]. Skammt norður frá Tjörnum liggur [Gjábakkavegur] yfir bratta klapparhæð; heitir hún Melur (116). Þaðan gengur lægð til norðausturs, vestan-undir Brúnar-hallanum. Það heitir Lágbrún (117); nær hún allt að stórum grjóthól, sem lokar fyrir norðurenda hennar.“
Kristján Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, svarar spurningalista (í kringum 1980–1984) sem starfsfólk Örnefnastofnunar samdi upp úr örnefnalýsingu Ásgeirs Jónassonar:
„20. Hvar eru Eyður? Eyður liggja frá gamla Þingvallavegi á móts við Mel, sem er langur klapparhóll, ekki mjög hár en sléttur að ofan. Eyður hafa stefnu í vestur c.a. 150 m. breið spilda. Hraunið gljúpt og því ekki haldist mikill gróður á því.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, merkti Mel inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.