Gerði
Gerði er nafn á syðsta hluta túnsins í Skógarkoti. Það var ræktað upp á síðari hluta 19. aldar og er um einn hektari að flatarmáli. Nokkrir grasi grónir hólar eru syðst í Gerðinu, og enn má sjá móta fyrir eldri túngarði bæjarins við norðurmörk þess. Upp við hann er aflöng útihúsatóft.
Stekkjargata liggur frá Gerði austur að Þórhallastöðum (Gamla-Stekk).
Gerði í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Traðirnar í túninu liggja til suðvesturs; fram af þeim er stór, sljettur hellubali, sem heitir Vaðmálsbali (135); munu þar hafa verið breidd vaðmál til þerris; þar var einnig þurkuð ull, meðan það var í tízku. Yfir Vaðmálsbala liggur vegurinn við túngarðinn og frá honum, einnig Vatnskotsgata (136) og Veiðigata (137).
Jón Kristjánsson, er bjó í Skógarkoti 1840–84, stækkaði þar túnið talsvert til suðurs; sú stækkun er kölluð Gerði; þar voru kvíaær bældar á nóttum, þegar búið var að hirða af því heyið. Þangað voru einnig kvíarnar fluttar; var ánum hleypt út eftir kvöldmjaltir, og lágu þær hreyfingarlausar, þar til birta tók.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, merkti Gerði inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.