Sand-Gíslahæð
Sand-Gíslahæð (eða Sandgilshæð) er lítil hæð í hrauninu fyrir austan eyðibýlið Skógarkot og framan við Eyður. Við suðurenda hæðarinnar liggur Gapahæðagata, en skammt norðar liggur önnur ónefnd gata inn í Magnúsarklettsskóg. Þingvallavegur var lagður fram hjá Sand-Gíslahæð á síðari hluta 20. aldar; bílaútskot er við veginn skammt vestar.
Hæðin er tæplega hundrað metra löng og um fjögurra metra há, snýr frá norðri til suðurs og skartar reisulegu birki að austanverðu. Tvær grasi grónar lautir eru í vesturhlíðunum. Engar sögur fylgja Sand-Gísla þeim, er hæðin kann að hafa verið kennd við, og hefur þá verið ályktað að nafnið hafi ummyndast úr nafninu „Sandgilshæð“ eftir sandflagi í vestanverðri hæðinni.
Sand-Gíslahæð í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Góðan kipp austur frá Skygni er hæð lítil, sem snýr frá norðri til suðurs, með brekku vestan-í, sem heitir Sand-„Gíslahæð" (147). Í brekkunni er lítið gildrag með sandflagi, og gæti hugsazt, að hæðin hefði nafn af gilinu og rjetta nafnið væri Sandgilshæð (148); stutt fyrir austan hana eru strýtumyndaðir smáhólar, sem heita Strýtuhólar (149).“
Kristján Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, svarar spurningalista (í kringum 1980–1984) sem starfsfólk Örnefnastofnunar samdi upp úr örnefnalýsingu Ásgeirs Jónassonar:
„Þverhóll? Sand-Gíslahæð? Músarhólar? (eru þeir grónir?) Þverhóll er austan við [Skógarkotstúnið], aðeins norðaustar en Skyggnir, nokkuð langur mosagróinn hóll sprunginn, þar fyrir austan við götuna, sem liggur um Mosalág er Sand-Gíslahæð. Um tilefnið veit ég ekki.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, merkti örnefnið (ritháttur: Sandgilshæð) inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.