Harðhaus
Harðhaus er smáhóll í túninu í Skógarkoti, skammt austan við bæjarrústirnar. Hann snýr hér um bil frá norðri til suðurs og er um tveggja metra hár. Þar var hrísköstur bæjarins geymdur.
Greina má óljósar leifar af gömlu garðlagi sunnan við hólinn.
Harðhaus í frumheimildum
Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni segir svo í grein sinni Örnefni í Þingvallahrauni í Árbók Hins íslenzka fornleifafélags 1937–1939:
„Beint austur-af bænum er bali dálítill, sem heitir Harðhaus (139). Þar var ætíð hafður hrísköstur, sem notaður var til eldsneytis á vetrum.“
Kristján Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, svarar spurningalista (í kringum 1980–1984) sem starfsfólk Örnefnastofnunar samdi upp úr örnefnalýsingu Ásgeirs Jónassonar:
„[57.] Harðhaus? Harðhaus er hóll 15 m austan við bæjarhúsin á Skógarkoti. Þar var dreginn saman eldiviður til vetrarins, venjulega byrjað með 60 hestburði, hlaðið í köst. Hóllinn þótti erfiður að slá.“
Pétur J. Jóhannsson frá Skógarkoti, síðar bóndi á Gjábakka og Mjóanesi, merkti Harðhaus inn á útprentaða loftmynd á 9. áratug síðustu aldar við núverandi staðsetningu.